Yıllar,  yıllar önceydi eşimin tayininin Mardin in Midyat ilçesine çıktığını öğrendiğimde,çok şaşırmıştım heyecanlanmıştım.Şaşırmıştım çünkü aklımın ucundan bile geçmeyen bir ildi Mardin.Coğrafya tarih  kitaplarında okumuştum ,anlatmıştım da bu ili ,bana haritada uzak ,yaşanmışlıkta bilinmezdi bana o güne kadar sanki bu haberi duyduğumda tanımsız dı da.....

Eşim benden önce gitti evi tuttu görevine başladı ve bana telefonda komşularımızdan ,hastalarından,arkadaşlarından bahsediyor,gel bir de sen gör diyordu..Anlamıştım kararı benim vermemi bekliyordu ....gitmek ya da gitmemek konusunda...Güzelim Ankaram seni terk mi edecektim? Ailem ilk kez ayrı mı düşecektik?Canım arkadaşlarım sizssiz ne yapacaktım?Endişe ,şaşkınlık bir o kadar da merak sarmıştı beni ...Kararımı verdim küçücük Ece mi de yanıma aldım ve yola çıktım Mardine:)))...

Yıllar  önce ne yollar bu kadar düzgün ne de araçlar bu kadar teknolojikti.Adanaya  kadar normal bir yolculuk,ondan sonrası bana değişik geldi .Coğrafya deişti insan manzaralarıda.sabaha karşı Viranşehire yaklaştık,günün ilk ışıkları gözümü adeta yakıyor mideme arada ağrılar giriyordu.Tabiki bunda sadece güneşin suçu yok,yorgunluk ,merak ,heyecan en önemliside ayrılışın burukluğu...Bir de burada araca binen bir kemancı ve darbukacı da bu lezzete en son urfa biberini de ekince ben umutsuzluğa düştüm iyice.Aracın sallamaları,güneşin rehaveti beni küçük kestirmelere davet ediyor,ben de bu davetlerin hiç birini reddetmiyordum.Kah aracın fren yapması kah öndekinin sigara yakması gibi nedenlerden(o zamanlar sigara yasak değildi şehirler arası otobüslerde)araladığım göz kapaklarım hemen ağırlaşıyor ben yine dalıyordum.Canım Ecem uykuyu çok sevdiğinden beni hiç rahatsız etmedi.Uykumu alacak kadar uyumuşum ki gözümü açtım açmamla da bütün benliğim bir noktaya odaklandı.Gördüğüm manzara beni bir zaman tünelinin içine götürmüştü....Bu ara su getiren muavinle göz göze geldim Mardin yenge dedi.....Şaşkınlığımı o bile anlamış gözümle farkında olmayarak sorduğu soruya sözlü yanıt vermişti.Bir dağ dağın her tarafı oyma evler,sanki  dev bir heykeltraş tırnaklarıyla kazımış ruh vermiş hayat vermiş yaşnmışlık vermiş.O duyguyu bana hiçbir deniz ,hiçbir orman ,hiçbir yeşillik,hiçbir mavilik vermedi veremedi.....

Yüzlerce yıllık yaşanmışlığın görkemi eğrisiyle doğrusuyla insanıyla karşımda,sanki ortaçağda biryerlerdeydim ben......

Senin için''gündüz mezarlık,gece gerdanlık'' denir Mardin!!!

Mezarlık sözcüğünde ,sende medeniyetlerin yaşanmışlığı ,bitmişliği ,tekrar tekrar yaşanmışlığını   gördüm.Yaşadıkca da insanındaki değeri gördüm .Paylaşımı,sevgiyi yalınlığı yaşattın bana ..İyiki tanıdım insanını ,iyi ki yaşadım seni..Susuzluğunu yaşadım,ağaçsızlığını yaşadım,geri kalmışlığını yaşadım kaderini belli bir süre de olsa paylaştım ama seni çok sevdim ,insanını çok sevdim riyasızlığını ,çıkarsızlığını sevdim ,yıllar sonra daha iyi anladım ben seni yaşadım...

http://estellooo.blogcu.com/1554096